گفتگو با مردی که قلبش برای فوتبال می تپد

علی تیرزن: همراه با نوروز خجسته که دشت و دامن شهرمان ردای سبز بر تن کرده بود و از هر گوشه آن پرندگان با نغمه های فرح بخش زندگی، پیام آور عشق و رویش بودند فصلی خاطره انگیز و نقشی پر رنگ و نگار و بیادماندنی را برای مردم ما رقم زد به طوری که همشهریان بی شماری از اقصی نقاط ایران و کشورهای دور و نزدیک به منطقه آورد تا ضمن دیدار از سرزمین مادری شان از بهار سلطانی و طبیعت زیبا و چشم نواز اوز بهره مند شوند.

در این ایام فرحبخش طبق قرار قبلی به دیدار مردی رفتیم که از کشور قطر برای نوروز بیادماندنی سال 96 به شهرمان اوز آمده بود. مردی که از عشق و علاقه اش به تیم ملی ایران در قطر زیاد شنیده و بارها چهره اش در گرماگرم دیدارهای ایران و قطر از تلویزیون و عکس های خاطره انگیزش با تیم ملی فوتبال ایران و حتی تیم باشگاه های ایران در قطر دیده و از میزان علاقمندی او به تیم ملی فوتبال ایران شنیده بودم.

پس از احوال پرسی و ابراز خرسندی از حضورش در اوز خواستم ضمن معرفی خود برای خوانندگان هر چه دوست دارد از علاقمندی خود به فوتبال بگوید. او چنین گفت:

عبدالحمید محمدرسول فضلی هستم در اوز متولد شده ام و به این شهر تعلق خاطر دارم از مهمان نوازی بستگان و مردم خوب این شهر تشکر می کنم و از همه می خواهم بهار زیبای طبیعت اوز که هدیه خداوند تبارک و تعالی است را شکرگزار باشند.

از 50 سال پیش از این سمت همواره رویدادهای فوتبال را دنبال می کنم و امیدوارم همه از تماشای این ورزش زیبا لذت ببرند. من از دوران نوجوانی برای معیشت زندگی به کشور قطر رفتم و تا الان در آن کشور خوب و زیبای منطقه با خانواده زندگی می کنم و فوتبال ایران را از سال های دور پیگیری می کردم و با بزرگان فوتبال ایران در آن زمان از جمله: داریوش مصطفوی، علی پروین، حسن روشن، مرحوم حجازی، حمید درخشان، ناصر محمدخانی و ... آشنایی دارم و با بعضی از آنها هنوز در ارتباط هستم. همیشه با حضور تیم ملی ایران و حتی باشگاهی ایران در قطر به طور مرتب در کنار آنها بودم و بازیکنان تیم های ایران را به مراکز تجاری و دیدنی قطر می بردم و در بازی های ملی دو کشور برای حمایت از تیم ملی ایران از چند روز قبل بیش از دهها کبوتر را به شکل پرچم ایران رنگ آمیزی می کردم و در سبدهای مخصوص آنها را با خود به ورزشگاه می بردم و در زمین ایران آن را به پرواز در می آوردم به طوری که دقایقی جو ورزشگاه تحت تاثیر پرواز زیبای کبوترانی بود که به رنگ پرچم ایران ورزشگاه قطر را حال و هوای ایرانی می داد و چشم هزاران تماشاگر را خیره می کرد. من در طول سال های متمادی با حضور تیم ملی ایران در قطر در کنار آنها بودم و همواره در قطر دلم با تیم ملی فوتبال ایران همراه بوده است.

این مهمان فوتبال دوست ما با نوشیدن چای شیرین عصرانه نفسی تازه می کند و ادامه می دهد که هم خودم و هم فرزندانم به ورزش فوتبال علاقه خاصی داریم تا جائی که یکی از فرزندانم به نام عبداله عبدالحمید فضلی در تیم جوانان لخویا قطر توپ می زند و یکی از مهره های کلیدی این تیم محسوب می شود که امیدوارم بتواند با تلاش و دانش فوتبال از تیم لخویا قطر به مدارج عالی تر دست یابد.

عبدالحمید محمدرسول فضلی در پایان گفت: تیم ملی ایران در آسیا حرف اول را می زند و قطعاً به جام جهانی راه خواهد یافت و راه یابی تیم ملی به جام جهانی من هم در شادی ملت ایران شریک خواهم شد.

بعد از ساعتی گفتگو دست هایش را به خاطر همت بلند و عشق به فوتبال ایران سخت می فشاریم و برایشان در سفر به سرزمین مادری اش ایام خوشی را آرزو می کنیم.

عصراوز...